هر چه از شوکتت خواندم همه در آن پاره سنگهای تخت جمشیدت پایان میگیرد .

کهنه خرابه ای که به خیالم ، همه ساعتهای نسلم  ، در آن نقطه ایستاده میمیرند .

گله دارم .. نه از ویرانی حرم سرایت ؛ دلم از شکستن حرمت سرایت میشکند .

تو به که بد کردی که از سَرِ ستون واژه گونت نمیگذرند  ؟

به اهورایت قسم ، شکی ندارم که دیرتر از زمانم  به دنیا آمدم

زمانی به تو رسیدم که صوفی خرقه نمیشناسد و خراباتی ، جام شراب !

زمانی رسیدم که پدر پیش از مردنش پیشکش خاک میشود و مادر ، جز در خاطره  نمیگنجد .

زمانی آمدم که سکوت ، تنها معنی رضایت میدهد  و رضایت ، تنها معنی تسلیم .

به خاکت قسم  آن هنگام که آتش میپرستیدم ترسی از سوختن نداشتم !

امروز خالق آتشی میپرستم که میان لالایی واژه هایش  تنها منع خواب میکند

مانده ام حیران ؛ که بخوابم ، یا نخوابم ؛ که بمانم ‌، یا نمانم

چه کنم امیدی که به آینده نباشد ناخواسته در گذشته اش غرق میشود

به دلم مانده بود که بگویم

رسمی داشتی اسفند هر سال ، که به دستبوسی بهارت، شال و قبایی نو بر تن کنم

هر چند که امسال به لطف فرزندت ، برهنه به پیشواز میروم ؛

گویی میدانم ، بهار امسالت ، از سر ترحم ، شکوفه باج میدهد ..!


/ 2 نظر / 6 بازدید
..

vaghti kesi barat adi shod be sorat, nabayad az tarafet ham hamin entezaro dashte bashi ,ba sorat. nagoo bemoon hamunjur ke tahala budi(chon nabude). nagoo boro har jur ke rahati(chon nist).ye sher begoo ba mazmoone masalan divoone ya azat motenaferam nemidunam. dele boghz gereftaro bayad suzund ta ashkesh darad. . behtarinha baraye to behtarin,. "tavahom"

نوشین

این پرهام تخت جمشید و حس کرده! و من که بارها دیده امش .. و ا ی!